چند لیفتراک در هر انبار؟ راهنمای عملی اندازه‌گیری ناوگان برای تیم‌ها

شمارش لیفتراک با کار شروع می شود، نه با فوت مربع

اکثر انبارها به ازای هر 5000 تا 10000 فوت مربع فضای عملیاتی تقریباً به یک لیفتراک نیاز دارند. این محدوده یک معیار اولیه مفید است، نه یک قانون تدارکات. یک مرکز توزیع 100000 فوت مربعی اغلب دارای 10 تا 20 لیفتراک است، در حالی که یک ساختمان ذخیره سازی 80000 فوت مربعی با چرخش پالت آهسته ممکن است با شش تا هشت دستگاه به راحتی کار کند. تفاوت در حجم کار است: حرکت پالت در ساعت، مسافت طی شده، ارتفاع قفسه، ترافیک تریلر، ساختار شیفت، و ترکیب تجهیزات مورد استفاده در کف.

فوت مربع به شما می گوید که ناوگان چقدر فضایی را باید پوشش دهد. این به شما نمی گوید که هر کامیون چند سفر باید انجام دهد، هر سفر چقدر طول می کشد، یا چقدر ظرفیت اضافی برای اوج نیاز دارید. دو انبار می توانند دارای ردپای یکسان و تعداد لیفتراک بسیار متفاوت باشند. یک تأسیسات 80000 فوت مربعی که 12 تریلر ورودی و 10 تریلر خروجی در روز را جابجا می کند ممکن است به کامیون های کمتری نسبت به یک بارانداز 80000 فوت مربعی نیاز داشته باشد که 60 تریلر در روز جابجا می شود، زیرا بارانداز متقاطع باعث حرکت بیشتر در چرخه کوتاه، تراکم تراکم بیشتر و فرود آمدن بیشتر می شود.

از جدول زیر به عنوان تحمل برنامه ریزی اولیه استفاده کنید. این بر اساس پروفایل های انبار رایج است و باید قبل از هر تصمیم خریدی با داده های توان عملیاتی واقعی تنظیم شود.

وقتی کار تغییر می کند نسبت باید حرکت کند. انباری که پالت‌های کامل را دریافت می‌کند و پالت‌های کامل را ارسال می‌کند، می‌تواند از کامیون‌های کمتری نسبت به انباری استفاده کند که پالت‌ها را به کیس‌ها تقسیم می‌کند، سفارش‌های ترکیبی می‌سازد، و چهره‌های انتخاب را در طول روز پر می‌کند. اولین عملیات ذخیره سازی سنگین است. دوم جریان سنگین است. ساختمان های سنگین به تجهیزات بیشتری نیاز دارند زیرا هر کامیون زمان بیشتری را در چرخه های کوتاه و تکراری و زمان کمتری را در مسافت های طولانی و کارآمد صرف می کند.

پنج متغیری که تعداد لیفتراک را بیشتر از اندازه انبار تغییر می دهند

قبل از تقسیم فوت مربع بر یک قانون سرانگشتی، عدد را با پنج متغیر زیر تست کنید. آنها آشکار می کنند که آیا انبار به یک ناوگان کم وزن، یک ناوگان متراکم یا یک ناوگان مخلوط با انواع مختلف کامیون نیاز دارد. نوع تجهیزات مناسب نیز به اندازه تعداد اهمیت دارد. این راهنما به انواع لیفتراک انبار توضیح می دهد که چگونه کامیون های دسترسی، کامیون های تعادلی، استکرها و کامیون های پالت با چیدمان های مختلف مطابقت دارند.

کامیون پالت الکتریکی 2 تن لیتیوم یون یک پالت‌کامیون 2000 کیلوگرمی به سبک پیاده‌روی با شارژر با دوشاخه سریع و باتری‌های لیتیومی قابل تعویض برای جابه‌جایی بارانداز و انبارهای کوتاه. مشاهده محصول →

برای حمل و نقل افقی در داخل انبار، پالت‌کامیون‌های برقی اغلب کارهای کوتاه‌مدت را جذب می‌کنند که در غیر این صورت یک کامیون دسترسی را می‌بندند. یک پالت‌کامیون لیتیومی ۲ تنی می‌تواند پالت‌ها را از دریافت به مرحله‌بندی، از مرحله بسته‌بندی تا ارسال و بدون اینکه اپراتور منتظر یک کامیون تعادلی برای بازگشت از راهروی قفسه‌بندی باشد، حرکت دهد. این جداسازی بهره وری ناوگان را بدون افزایش تعداد کل کارکنان بهبود می بخشد.

فرمول اندازه گیری ناوگان عملی

مطمئن ترین راه برای پاسخ به "چند لیفتراک در هر انبار" محاسبه سفرهای مورد نیاز در ساعت است و سپس تقسیم بر ظرفیت تولید یک کامیون است. فرمول زیر برای یک جلسه برنامه ریزی به اندازه کافی ساده است و به اندازه کافی مشخص است که تخمین فوت مربع مبهم را به چالش بکشد.

برای اکثر عملیات انبار از ضریب استفاده بین 0.75 تا 0.85 استفاده کنید. این عامل باعث وقفه، تغییر شیفت، ازدحام، تعویض باتری، بازرسی و تاخیرهای جزئی می شود. اگر انبار با بهره برداری 90 تا 95 درصد کار کند، ناوگان اتاق بازیابی ندارد. یک راهرو مسدود شده یا یک باتری خالی می تواند بارگذاری خروجی را متوقف کند. ضریب بهره برداری کمتر، ناوگان بزرگتری ایجاد می کند، اما عملیات انعطاف پذیرتری نیز ایجاد می کند.

مثال کار شده: 100000 فوت مربع، دو شیفت

فرض کنید یک مرکز توزیع منطقه ای 100000 فوت مربعی 900 پالت در روز را در دو شیفت هشت ساعته جابجا می کند. میانگین 56 پالت در ساعت است، اما پنجره اوج اعزام دو ساعته به 100 پالت در ساعت نیاز دارد. یک کامیون در این طرح 18 حرکت پالت تولیدی را در هر ساعت تکمیل می کند که سفر، جابجایی و بازیابی گنجانده شده است. با ضریب بهره‌برداری 0.80، هر ریس تراک حدود 14.4 حرکت سازنده در ساعت انجام می‌دهد.

در اوج عملیات، به 100 ÷ 14.4 = 6.9 کامیون یا هفت کامیون نیاز دارد. در حجم متوسط، به 56 ÷ 14.4 = 3.9 کامیون یا چهار کامیون نیاز دارد. اگر پنجره های اعزام ثابت هستند، ناوگان باید برای اوج اندازه باشد. اگر عملیات بتواند حجم را در سراسر شیفت صاف کند، ممکن است پنج یا شش کامیون کافی باشد. به همین دلیل است که زمان‌بندی اعزام و تعداد ناوگان باید با هم بررسی شوند.

کامیون برقی ایستاده برای راهروهای باریک یک کامیون ایستاده 1.2 تا 1.5 تنی با بالابر 3000 میلی متری و شعاع گردش جمع و جور برای قفسه بندی در ارتفاعات و راهروهای باریک. مشاهده محصول →

ریچ تراک ها معمولاً بیشترین حجم کار قفسه بندی را دارند زیرا ارتفاع بالابر را با ردپای فشرده ترکیب می کنند. در یک ساختمان 100000 فوت مربعی با راهروهای باریک و قفسه‌بندی پالت‌های بالای 5 متر، ممکن است دو کامیون حمل و نقل مفیدتر از سه کامیون تعادلی کار کنند، زیرا واحدهای تعادل نمی‌توانند هندسه راهرو مشابهی را انجام دهند. کامیون ها را بر اساس تکلیف بشمارید، نه تنها بر اساس مساحت کل طبقه.

میکس لیفتراک بر اساس نوع انبار

یک انبار واحد به ندرت به یک نوع کامیون یکنواخت نیاز دارد. ناوگان معمولاً ترکیبی از تجهیزات اختصاص داده شده به مناطق مختلف است. دریافت ممکن است به یک کامیون پالت و یک کامیون تعادل برای کار تریلر نیاز داشته باشد. ذخیره سازی ممکن است نیاز به کامیون های دسترسی داشته باشد. چهره‌های انتخاب ممکن است به جمع‌کننده‌ها یا انتخاب‌کننده‌های سفارش نیاز داشته باشند. ارسال ممکن است به یک پالت کامیون دیگر نیاز داشته باشد. تعداد کل مجموع الزامات منطقه به اضافه ظرفیت اضافی مشترک است، نه یک کلاس خودرو که در سراسر ساختمان تکرار شود.

استاکر برقی لیتیوم یونی 2 تنی عابر پیاده پشته‌کن 2000 کیلوگرمی برای عابر پیاده برای قفسه‌بندی در ارتفاع کم و دوباره پر کردن قفسه‌بندی، با درایو AC و دسترسی باتری با کشش جانبی. مشاهده محصول →

استاکر الکتریکی لیتیومی 2 تنی یک نمونه عملی از طراحی ناوگان مبتنی بر وظیفه است. این می تواند قفسه بندی با ارتفاع کم، پرکردن وجه انتخابی، و کار در اتاق خرده فروشی را انجام دهد که در آن کامیون تعادل کامل خیلی بزرگ است و یک پالت تراک دستی خیلی کند است. افزودن یک یا دو استکر می‌تواند سفرهای کم‌ارزش را از کامیون‌های قابل دسترسی حذف کند و ماشین‌های بزرگ‌تر را روی کار در ارتفاع بالا متمرکز کند. نتیجه اغلب ناوگان کوچکتر با پوشش منطقه بهتر است.

طرح‌بندی‌های انبار که ترکیبی از قفسه‌بندی، چهره‌های انتخاب و خطوط اعزام هستند، نیاز به یک طرح تجهیزات مرحله‌ای دارند. را راه حل انبارداری و لجستیک مشاهده در اینجا مفید است زیرا به جای اینکه کل ساختمان را به عنوان یک استخر ناوگان تلقی کند، دریافت، ذخیره، برداشت و ارسال را جدا می کند.

الگوهای شیفت، شارژ و در دسترس بودن

تعداد ناوگان فقط به تعداد کامیون های مورد نیاز در اوج نیست. همچنین در مورد تعداد کامیون های موجود در شروع هر شیفت است. کامیونی که در حال شارژ شدن است، منتظر تعویض باتری است یا در حال بازرسی است، مولد نیست. شکاف در دسترس بودن یکی از رایج ترین دلایلی است که به نظر می رسد یک انبار به اندازه کافی لیفتراک بر روی کاغذ دارد اما هنوز مهلت ارسال را از دست می دهد.

کامیون های سرب اسید معمولاً قبل از تعویض یا استفاده مجدد باتری به یک چرخه شارژ کامل و یک دوره خنک کننده نیاز دارند. کامیون‌های لیتیومی می‌توانند در زمان استراحت و تغییر شیفت‌ها شارژ شوند، که تعداد باتری‌های یدکی را کاهش می‌دهد و ممکن است تعداد کامیون‌های مورد نیاز برای کار چند شیفتی را کاهش دهد. مبادله هزینه سرمایه، قرار دادن شارژر و نظم و انضباط اپراتور است. اگر عملیات دو یا سه شیفت انجام می شود، ابتدا صندلی های مورد نیاز را محاسبه کنید، سپس استراتژی شارژ را اضافه کنید، نه برعکس.

اگر یک واحد همیشه در حال تعمیر یا شارژ باشد، یک انبار دو شیفت با هفت صندلی اوج ممکن است به هشت کامیون نیاز داشته باشد. یک انبار سه شیفت با همان هفت صندلی ممکن است به 9 کامیون نیاز داشته باشد زیرا زمان کمتری برای سرویس برنامه ریزی شده و بدون تنظیم مجدد طبیعی یک شبه وجود دارد. اینها مداراهای برنامه ریزی هستند، نه قوانین ثابت. تعداد صحیح به برنامه تعمیر و نگهداری، ظرفیت شارژر و سن ناوگان بستگی دارد.

استراتژی باتری نیز ترکیب تجهیزات را تغییر می دهد. یک پالت‌کامیونی که چرخه‌های کوتاهی دارد می‌تواند از شارژ فرصت استفاده کند و در دو شیفت در خدمت بماند. کامیونی که چرخه‌های طولانی و با ارتفاع زیاد کار می‌کند، ممکن است به باتری بزرگ‌تر یا واحد دوم برای پوشش تعویض دنده نیاز داشته باشد. طرح ناوگان باید نشان دهد که کدام کامیون‌ها «صندلی» و کدام کامیون «یدکی» هستند، زیرا یدکی که نمی‌تواند به سرعت ارسال شود ظرفیت واقعی نیست.

فصل اوج و بافر رشد

اندازه ناوگان را به اندازه ماهانه متوسط نکنید. اندازه آن را به شلوغ ترین هفته ای که انتظار دارید انبار انجام دهد، تنظیم کنید، سپس تصمیم بگیرید که چه مقدار از آن اوج را می خواهید با تجهیزات متعلق به خود پوشش دهید و چه مقدار را می خواهید با اجاره، اضافه کاری یا شیفت های موقت پوشش دهید. انباری که در هفته‌های عادی با ۸۰ درصد بهره‌برداری کار می‌کند، ممکن است در اوج فصلی، ۱۰۰ درصد کار کند. در 100 درصد، جایی برای تاخیر در تریلر، راهرو مسدود یا خرابی کامیون وجود ندارد.

نمودار بالا یک مسیر میانی عملی را نشان می دهد: تجهیزات کافی برای پوشش هفته شلوغ را داشته باشید و 15 تا 20 درصد اوج تقاضا برای اجاره یا تجهیزات مستعمل را حفظ کنید. این امر از خرید کامیون هایی که ده ماه از سال بیکار می نشینند و در عین حال از سطح خدمات در اوج استفاده محافظت می کنند، جلوگیری می کند. همچنین به انبار بافری برای رشد می دهد بدون اینکه تمام سرمایه را به یکباره اختصاص دهد.

از همین منطق برای تغییرات چیدمان استفاده کنید. اضافه کردن قفسه بندی، تغییر عرض راهروها یا جابجایی خط اعزام می تواند زمان سفر را 10 تا 30 درصد تغییر دهد. ناوگانی که قبل از تغییر چیدمان به درستی اندازه گیری شده بود ممکن است پس از آن ناکافی باشد. هر زمان که انبار ارتفاع ذخیره‌سازی، چیدمان صفحه‌نمایش، برنامه بارانداز یا الگوی دریافت ورودی خود را تغییر داد، تعداد را مرور کنید.

انتخاب های تدارکاتی که بر اندازه ناوگان تأثیر می گذارد

تصمیم خرید و تصمیم اندازه ناوگان به هم مرتبط هستند. یک کامیون جدید با باتری قابل اعتماد و کنترل‌های مدرن ممکن است ساعت‌های پربارتری را در هر شیفت نسبت به یک دستگاه قدیمی‌تر ارائه دهد، بنابراین همان حجم پالت ممکن است به کامیون‌های جدید کمتری نیاز داشته باشد. یک کامیون مستعمل می‌تواند انتخاب مناسبی برای کارهای فصلی یا پشتیبان‌گیری در ساعات کم باشد، اما تا زمانی که باتری، لاستیک‌ها، دکل و سیستم هیدرولیک آن در برابر چرخه کار بررسی نشده باشد، نباید به عنوان ظرفیت کامل در نظر گرفته شود.

سه مسیر تدارکات در برنامه ریزی انبار رایج است:

• مالک ناوگان اصلی: کامیون هایی را بخرید که در هر شیفت کار می کنند و بار اصلی را حمل می کنند. این معمولاً هزینه طولانی مدت هر ساعت را کاهش می دهد و به سایت امکان کنترل تعمیر و نگهداری و آشنایی اپراتور را می دهد.
• از تجهیزات استفاده شده برای پیک یا پشتیبان استفاده کنید: یک موازنه یا کامیون دست دوم می تواند تقاضای فصلی را بدون افزودن سرمایه دائمی پوشش دهد. قبل از ورود به طرح ناوگان، ظرفیت نامی، وضعیت باتری و در دسترس بودن قطعات را تأیید کنید.
• اجاره برای پیک های کوتاه یا کار پروژه: اجاره زمانی مفید است که اوج آن چند هفته طول بکشد یا زمانی که تغییر طرح هنوز در حال آزمایش است. واحدهای اجاره ای باید یکسان یا نزدیک به ناوگان تحت مالکیت باشند تا اپراتورها به آموزش جدید نیاز نداشته باشند.

ضمیمه ها و قطعات نیز بر تعداد ناوگان تأثیر می گذارند. شیفتر جانبی یا پوزیشنر چنگال می تواند زمان جابجایی را کاهش دهد و دقت را بهبود بخشد، اما وزن را افزایش می دهد و ممکن است ظرفیت موثر کامیون را کاهش دهد. اگر پیوست برای کار ضروری است، کامیون را برای اتصال اندازه کنید، نه برای ظرفیت دکل خالی. لوازم یدکی حیاتی مانند لاستیک ها، شارژرها و اجزای هیدرولیک را در دسترس داشته باشید تا تعمیر جزئی کامیون را برای چند روز از پنجره اوج خارج نکند.

ارزان ترین ناوگان همیشه ناوگانی نیست که کمترین قیمت خرید را داشته باشد. کامیونی که برای بار کم‌تر است، با راهرو مطابقت ندارد، یا ظرفیت باتری آن کم است، می‌تواند انبار را مجبور به خرید یک واحد اضافی فقط برای پوشاندن شکاف کند. روش بهتر این است که کار را محاسبه کنید، کامیون را با کار تطبیق دهید، و سپس گزینه‌های جدید، مستعمل و اجاره‌ای را با همان چرخه کار مقایسه کنید.

اشتباهات رایج در اندازه گیری ناوگان

• اندازه به حجم متوسط: متوسط حجم، پنجره اوج دو ساعته را پنهان می کند که در واقع تعداد کارکنان اسکله، تعداد کامیون و سطح خدمات را تعیین می کند.
• استفاده از متراژ مربع به تنهایی: یک ساختمان ذخیره سازی 100000 فوت مربعی و یک بارانداز 100000 فوت مربعی می تواند به ناوگان بسیار متفاوتی نیاز داشته باشد.
• شمارش کامیون ها به جای صندلی: کامیونی که شارژ می شود، در حال تعمیر و نگهداری است یا منتظر باتری است، صندلی سازنده ای نیست. تعداد صندلی های موجود در طول پنجره اوج.
• نادیده گرفتن هندسه راهرو و قفسه: کامیونی که در راهروهای عریض به خوبی کار می کند ممکن است در راهروهای باریک بی نتیجه باشد و کامیون تعادلی ممکن است اصلاً با طرح قفسه مناسب نباشد.
• خرید برای اوج بدون طرح اجاره: داشتن 100 درصد ظرفیت پیک می تواند تجهیزات گران قیمت را در بیشتر سال بیکار کند. هسته را با کامیون های متعلق به خود بپوشانید و از تجهیزات اجاره ای یا استفاده شده برای بالای قله استفاده کنید.
• فراموش کردن باتری و فضای شارژ: قسمت های شارژ، اتاق های باتری و مناطق مبادله فضای کف را اشغال می کنند و بر زمان سفر تأثیر می گذارند. طرح ناوگان بدون طرح شارژ ناقص است.

چک لیست بررسی ناوگان

قبل از تأیید تعداد لیفتراک یا ثبت سفارش از این چک لیست استفاده کنید. این نسبت را به یک طرح ناوگان قابل دفاع تبدیل می کند.

1. اوج حرکت پالت را در هر ساعت اندازه گیری کنید، نه تنها حجم روزانه یا ماهانه.
2. نقشه فاصله سفر از دریافت تا ذخیره سازی، انتخاب چهره، بسته بندی و ارسال.
3. وزن بار، ارتفاع بالابر، وزن پیوست و عرض راهرو را برای هر کار تأیید کنید.
4. تعداد شیفت‌ها، الگوی شکست، پنجره شارژ باتری و طرح تعویض باتری را ثبت کنید.
5. درهای اسکله، چرخش های تریلر و زمانی را که هر کامیون پشت یک در منتظر می ماند، بشمارید.
6. با استفاده از مشاهدات سایت، نه مقادیر بروشور، حرکات مولد هر کامیون را در ساعت محاسبه کنید.
7. ضریب استفاده از 0.75 تا 0.85 را اعمال کنید و 10 تا 25 درصد ظرفیت اضافی را بر اساس شیفت اضافه کنید.
8. ناوگان را بر اساس منطقه جدا کنید: دریافت، ذخیره سازی، چیدن، اعزام و محوطه.
9. تصمیم بگیرید که کدام صندلی‌ها متعلق به کدام صندلی‌ها هستند، کدام‌ها استفاده می‌شوند و کدام‌ها برای اوج اجاره داده می‌شوند.
10. پس از هر تغییر قفسه بندی، چیدمان یا برنامه زمانی دوباره طرح را مرور کنید.

سوالات متداول

یک انبار 100000 فوت مربعی باید چند لیفتراک داشته باشد؟

یک محدوده شروع معمول 10 تا 20 لیفتراک است که بر اساس یک کامیون در هر 5000 تا 10000 فوت مربع است. یک ساختمان سنگین ذخیره سازی با توان عملیاتی کم ممکن است به 10 عدد نیاز داشته باشد، در حالی که یک مرکز توزیع با سرعت بالا با دو شیفت کاری و ترافیک سنگین بارانداز ممکن است به 18 تا 20 یا بیشتر نیاز داشته باشد. عدد را با پیک حرکت پالت در ساعت و زمان چرخه تجهیزات تأیید کنید.

آیا یک لیفتراک در هر 5000 فوت مربع کافی است؟

این می تواند برای یک مرکز توزیع شلوغ کافی باشد، اما ممکن است برای یک انبار تجارت الکترونیکی با کارایی بالا با پنجره های سفارش باریک بسیار کم باشد. ممکن است برای یک ساختمان انباری با حرکت آهسته زیاد باشد. این نسبت یک معیار است، نه جایگزینی برای محاسبه حجم کار.

چگونه شیفت ها تعداد لیفتراک را تغییر می دهند؟

شیفت های بیشتر معمولا تعداد صندلی های موجود را افزایش می دهد زیرا زمان کمتری برای شارژ و نگهداری بین شیفت ها وجود دارد. یک عملیات دو شیفتی اغلب به 15 تا 20 درصد ظرفیت بیشتر از همان حجم در یک شیفت نیاز دارد. یک عملیات سه شیفت ممکن است به 20 تا 25 درصد بیشتر نیاز داشته باشد، به خصوص اگر تعویض باتری در دسترس نباشد.

آیا باید یک لیفتراک یدکی را در ناوگان حساب کنم؟

بله، اما آن را به عنوان ظرفیت اضافی در نظر بگیرید، نه به عنوان یک صندلی اصلی. یدکی که می تواند در عرض چند دقیقه ارسال شود، ظرفیت واقعی در هنگام خرابی است. یدکی که پشت کامیون دیگری مسدود شده باشد یا باتری آن خالی باشد اینطور نیست. نسبت یدکی باید زمان پاسخ تعمیر و نگهداری و بحرانی بودن پنجره اعزام را منعکس کند.

تفاوت بین تعداد ناوگان و ترکیب تجهیزات چیست؟

تعداد ناوگان تعداد کل کامیون ها است. ترکیب تجهیزات تعداد هر نوع است: پالت‌تراک، استکر، ریچ تراک، کامیون تعادل، و سفارش‌گیر. یک انبار می تواند تعداد کل درستی داشته باشد اما ترکیب اشتباهی داشته باشد، که در یک منطقه تنگنا ایجاد می کند در حالی که منطقه دیگر دارای تجهیزات غیرفعال است.

تعداد لیفتراک چند بار باید بررسی شود؟

حداقل سالی یک بار و هر زمان که انبار قفسه بندی، عرض راهرو، الگوی شیفت، برنامه بارانداز یا نمایه محصول را تغییر می دهد، شمارش را مرور کنید. تغییر چیدمان که 20 درصد مسافت سفر را افزایش می‌دهد، می‌تواند سفرهای پربار برای هر کامیون را کاهش دهد و حتی زمانی که حجم کل پالت تغییر نکرده است، به یک واحد اضافی نیاز دارد.